آماده شدن برای طول عمر – لازم نیست با پیر شدن دچار سستی شویم

36
0
اشتراک گذاری :
سستی

فراشفا:‌ بنا به تأکید مجله علمی Frontiers in Physiology سستی ناشی از پیری درست مانند چاقی، دیابت و بیماری قلبی عروقی، می‌تواند درمان‌پذیر و قابل‌پیشگیری باشد.

جرزی ساشا، رئیس آزمایشگاه ﮐﺎﺗﺘﺮﻳﺰﺍﺳﻴﻮﻥ در بیمارستان دانشگاهی اوپول در لهستان می‌گوید: «جوامع، سستی را یک مشکل سلامتی اجتناب‌پذیر نمی‌دانند و بیشتر مردم این وضعیت را می‌پذیرند. خوشبختانه، با سبک زندگی مناسب و فعالیت‌های بدنی، ذهنی و اجتماعی کافی می‌توان وضعیت سستی را پیشگیری کرد یا به تأخیر انداخت.»

ساشا و همکارانش در دانشگاه اوپول و دانشگاه فناوری اوپول، در مقاله‌ای که اخیراً نوشتند، بیش از صد نشریه درزمینهٔ تشخیص، درمان و پیشگیری از سستی را با هدف بالا بردن آگاهی از این مشکل سلامتی رو به رشد بررسی کردند.

سستی دربردارنده طیفی از نشانه‌هاست که بسیاری از افراد آن‌ها را بخشی اجتناب‌ناپذیر از پیری می‌پندارند. این نشانه‌ها شامل خستگی، ضعف عضلانی، حرکات آرام‌تر و کاهش وزن ناخواسته است. سستی همچنین به‌صورت نشانه‌های روان‌شناختی و ادراکی مانند انزوا، افسردگی و دشواری در فکر کردن به سرعت و وضوحی که این بیماران می‌توانستند در جوانی صحبت کنند، آشکار می‌شود.

این نشانه‌ها خوداتکایی بیماران را کاهش می‌دهد و بیماران ضعیف بیشتر احتمال دارند که دچار سقوط، ناتوانی، عفونت‌ها و بستری شدن در بیمارستان شوند،‌ که همه این‌ها می‌تواند در مرگی زودرس مؤثر باشد؛ اما بررسی ساشا تأکید دارد که تشخیص و درمان زودهنگام سستی و پیش – سستی می‌تواند به بسیاری از سالمندان کمک کند سالم‌تر زندگی کنند.

بررسی ساشا شواهد زیادی را نشان می‌دهد که عمومیت و تأثیر سستی را می‌توان،‌حداقل تا حدی، با چند معیار ساده کاهش داد. تعجبی ندارد که نشان داده‌اند که تمرین متناسب با سن یکی از مؤثرترین مداخلات برای کمک به متناسب ماندن سالمندان است. نظارت دقیق وزن بدن و برنامه غذایی هم برای اطمینان از اینکه بیماران سالمند دچار سو تغذیه که در ایجاد سستی مؤثر است، نشوند، بسیار مهم است.

اجتماعی بودن دیگر جنبه حیاتی اجتناب از نشانه‌های شناختی و روان‌شناختی سستی است. تنهایی و از دادن هدف می‌تواند سالمندان را بی‌انگیزه و بیکار سازد و برنامه‌های اجتماعی فعلی را می‌توان با موردتوجه قرار دادن تمام و کمال‌تر نیازهای ادراکی و اجتماعی و نیز جسمی بهبود داد.

هنوز روشن نیست چقدر از این‌چنین مداخلاتی می‌تواند برای جمعیت سالمندان مفید باشد، اما بررسی ساشا نشان می‌دهد که بالا بردن آگاهی عمومی اولین گام حیاتی است. تشخیص بهتر سستی به‌عنوان وضعیتی قابل‌پیشگیری توسط هم پزشکان و هم بیماران می‌تواند به طور قابل‌توجهی به اجتناب از سستی یا به تأخیر انداختن آن کمک کند.

ساشا می‌گوید:‌«پویش‌های اجتماعی باید جوامع را در مورد سستی ناشی از پیری آگاه و شیوه‌های زندگی مناسب را برای اجتناب یا به تأخیر انداختن این وضعیت‌ها پیشنهاد کنند. افراد باید دریابند که می‌توانند مسیرهای نامطلوب به‌سوی پیری را تغییر دهند و این تغییر در ذهنیت برای آماده‌سازی جوامع برای برخورداری از طول عمر بیشتر بسیار مهم است.»


مترجم:‌ فریدون شیرمحمدلی

منبع: medicalxpress؛ ۹ اوت ۲۰۱۷

برچسب هاسستی
اشتراک گذاری :

نظر شما