آیا مورچه‌ها می‌توانند تولیدکنندگان دارو برای انسان باشند؟

111
0
اشتراک گذاری :
مورچه

فراشفا: مطالعه‌ای که مورچه‌های زحمت‌کش را به‌عنوان کارخانه‌های داروسازی احتمالی برای انسان‌ها مورد بررسی قرار داد نشان داد که مورچه‌ها به‌طور طبیعی میکرب‌کش‌های قوی را علیه باکتری‌ها و قارچ‌ها تولید می‌کنند.

این کشف زمانی به دست می‌آید که کارآیی مجموعه آنتی‌بیوتیک‌های مؤثر که انسان در طول ۱۰۰ سال گذشته توسعه داده است، در مواجه با مقاومت روبه رشد میکرب‌ها به‌تدریج کاهش می‌یابد.

گروهی از محققان در مجله Royal Society Open Science گزارش کردند که در آزمایش‌های انجام‌شده بر روی ۲۰ گونه مورچه، در ۱۲ گونه آن مواد ضد میکربی یافت شد.

کلینت پنیک، نویسنده مشترک مطالعه از دانشگاه ایالتی آریزونا در ایالات‌متحده گفت: «این بدین معناست که اگر می‌خواهید ترکیبات ضد میکربی جدید کشف کنید، احتمالاً مورچه‌ها مکانی خوب هستند.»

مورچه‌ها ترکیباتی را در غده‌های خاص که اغلب از آن‌ها به «کارخانه‌های شیمیایی» شان یاد می‌شود، تولید می‌کنند.

پنیک گفت: «مورچه‌ها بدنشان را با ترشحات حاصل از این غده‌ها می‌پوشانند و برخی مورچه‌ها این مواد ضد میکربی را اطراف لانه‌هایشان پخش می‌کنند درست به همان‌گونه که ما تمیزکننده‌های ضدعفونی‌کننده را در خانه‌هایمان استفاده می‌کنیم.»

این گروه، مواد شیمیایی ساخت مورچه را بر روی باکتری بی‌ضرر استافیلوکوکوس اپیدرمیس که معمولاً روی پوست انسان یافت می‌شوند، امتحان کردند.

این محققان دریافتند که ترکیبات تولیدشده به‌وسیله گونه‌های مختلف ازنظر کارایی میکرب کشی متفاوت بودند. این مواد شیمیایی هنوز باید بر روی باکتری‌های بیماری‌زا آزمایش شوند.

پنیک گفت: «بیش از ۱۵۰۰۰ گونه مورچه توصیف‌شده وجود دارد و هرگونه احتمالاً ترکیبات مختلف زیادی را تولید می‌کند که احتمالاً می‌تواند فعالیت ضد میکربی داشته باشد.»

«ما اولین گام‌ها را در مورد اینکه کدام سویه‌های مورچه بالاترین پتانسیل را برای تولید آنتی‌بیوتیک‌های ضد بیماری‌های انسان دارند برداشته‌ایم، اما کار زیادی برای شناسایی مواد شیمیایی که به‌صورت آنتی‌بیوتیک عمل می‌کنند و آگاهی از چگونگی ترکیب کردن آن‌ها باقی‌مانده است.»

پنیک گفت که مدت‌های طولانی است که فکر می‌کرده‌اند حشراتی که در گروه‌های اجتماعی بزرگِ به‌هم‌پیوسته زندگی می‌کنند منبع نویدبخش آنتی‌بیوتیک‌های جدید هستند.

اما تا این زمان، تعداد بسیار اندکی از آن‌ها آزمایش‌شده‌اند.

مورچه‌ها از مواد شیمیایی دفاعی‌شان علیه شماری از مهاجمان میکربی استفاده می‌کنند. این مهاجمان شامل چندین نوع باکتری و یک نوع قارچ است که با آزادسازی مواد شیمیایی به دست گیرنده کنترل دستگاه عصبی مرکزی حشره، مورچه را تبدیل به «زامبی» می‌کنند و قبل از نابود کردن آن، به‌طور کارآمدی از بدنش برای سواری استفاده می‌کنند.

سؤال کلیدی این است که چرا در عوامل بیماری‌زای حمله‌کننده به مورچه مقاومت نسبت به ضد میکرب‌هایی که از قرار معلوم حشرات میلیون‌ها سال از آن‌ها استفاده می‌کنند توسعه‌نیافته است، درحالی‌که بسیاری از داروهای ساخت انسان قدرتشان را در ظرف تنها چند دهه از دست می‌دهند.

یافته کلیدی دیگر این مطالعه مربوط به هشت گونه مورچه است که ماده ضد میکربی، حداقل هیچ ماده مؤثر علیه باکتری مورد آزمایش، تولید نمی‌کردند.

این گروه گفت که اگر گونه‌ای، مواد ضد میکربی تولید نکند به این معنی است که راه دیگری را برای محافظت از خودشان در مقابل بیماری یافته‌اند.

پنیک افزود: «هیجان‌زده هستیم که ببینیم چطور برخی از این‌ گونه‌های مورچه این کار را انجام می‌دهند.»

سازمان ملل، مقاومت دارویی رو به رشد را – که علت آن تا حدی مصرف بیش‌ازحد آنتی‌بیوتیک‌هاست – «وضعیت اضطراری سلامت جهانی» توصیف می‌کند که آینده‌ای را در معرض خطر قرار می‌دهد که در آن افراد به خاطر بیماری‌هایی می‌میرند که امروزه به‌سادگی درمان‌پذیرند.



مترجم: فریدون شیرمحمدلی

منبع: star2؛ ۶ مارس ۲۰۱۸

اشتراک گذاری :

نظر شما