راه های استفاده بیشتر از ظرفیت مغز

103
0
اشتراک گذاری :
تمرکز مغز

فراشفا: اینکه می گویند انسان ها تنها از ۱۰% مغزشان استفاده می کنند باوری غلط است. ارلی میلر، پروفسور علوم اعصاب در موسسه یادگیری و حافظه پیکاور در موسسه فناوری ماساچوست می گوید: «این نه تنها غیردقیق است، بلکه هیچ معنی هم ندارد. حتی ساده ترین رفتارها هم بیشتر قسمت های مغزمان را درگیر می کند.»

اما با اینکه این قول ۱۰% ،ساختگی است، حرف درستی است که بسیاری از ما ذخایری از تیزی ذهنی مهار نشده داریم که، در صورت مهار شدن، می تواند نیروهای بینش و تحلیل مان را بهبود بخشد. کلید دستیابی به این ذخایر، به گفته میلر، تمرکز داشتن است. « مسئله اصلی که مانع ادراک ما می شود، حواس پرتی است.»

حواس پرت کن ها، تحلیل برنده های قوی توانایی تمرکز مغز هستند و یکی از بهترین راه های دستیابی بیشتر به توانایی مغز، دادن دوره های زمانی بی وقفه به خودتان است.

مغزتان را عضله ای فرض کنید که با ورزش می توان قوی کرد. اما، به گفته میلر، تازه ترین یافته های علمی نشان می دهد که «ورزش» نه به معنی بازی های ذهنی برنامه محور یا فعالیت هایی مانند سودوکو، بلکه مدت های تمرکز طولانی و بی وقفه است. به بیان ساده، مغز حواس پرت، مغزی خاموش است. متاسفانه، «مغز ما کنجکاو است و همیشه دوست دارد بداند دور و بر چه خبر است، به این خاطر، نادیده گرفتن همه اینها و تمرکز داشتن بسیار دشوار است.»

حواس پرت کن ها همه جا هستند، به صورت هشدارهای ایمیل، پیام های متنی و به روز رسانی های شبکه اجتماعی. میلر می گوید: «عموم مردم فکر می کنند که می توانند چند کار را با هم انجام دهند و این چیزها را بدون از دست دادن تمرکزشان چک کنند، اما مطالعات زیادی هست که نشان می دهد جابجایی بین وظایف منجر به اشتباهات و برگشت به عقب می شود، و این امر زمان زیادی را تلف می کند و ظاهرا تمام این دخالت ها سر راه بینش های عمیق تر و خلاقانه تر قرار می گیرد. زمانیکه مغزتان با حواس پرتی بمباران می شود، « افکارتان سطحی تر می شود و به قسمت های دورتر این مسیر که افکار جدید پدیدار می شوند نمی رسید.»

دیگر کارشناسان هم با این حرف ها موافق هستند. بر اساس تحقیق سوفی لروی، استادیار کسب و کار در دانشگاه واشنگتن، جابجایی بین وظایف می تواند منجر به پدیده ای موسوم به «باقیمانده ی توجه» شود. وقتی از مغزتان می خواهید که سریعا از کاری به کاری دیگر برود، تلاش می کند به طور خوب کار اول را کنار بگذارد و به کار بعدی بپردازد. او می گوید:« مثلا من در حال کار بر روی یک پروژه هستم که به یک جلسه می روم.» ممکن است در جلسه باشم، اما مغزم هنوز سعی می کند پایانی برای آن طرح که روی آن کار می کردم بیابد، پس سوالات و تفکرات در مورد آن طرح در توانایی تمرکز کردنم تداخل می کند.»

هر چه تعداد کارهایی که از مغزتان می خواهید در مدت زمانی کوتاه انجام دهد بیشتر باشد، این آشفتگی ادراکی بیشتر تجمع پیدا می کند و عملکردتان بیشتر افت می کند. کالوین نیوپورت، دانشیار علوم رایانه در دانشگاه جورج تاون و نویسنده کتاب «کار عمیق»، این افت عملکرد را به زبان واقعی بیان می کند. او می گوید: « بنا به مشاهدات شخصی، به نظر می رسد بیشتر مردم هنگام حواس پرتی، با ۵۰% افت در بهره وری و ظرفیت شناختی روبرو می شوند.» نیوپورت می گوید که هرچند نگاهی سریع به پوشه ایمیل های ورودی یا فید اجتماعی تنها چند ثانیه طول می کشد، «طول مدت این چک کردن ها تناظری با بزرگی حواس پرتی ندارد.»

نیوپورت متوجه شد که این چک کردن های سریع هنگامیکه آخرین کتابش را می نوشت چقدر عملکرد مغزش را کاهش می داد. در تلاش برای پربارتر شدن، او زمان هایی را برای چک کردن تلفن یا ایمیل خود اختصاص داد، و در عین حال بقیه روزش را تنها به نوشتن کتابش یا انجام وظایف تحقیقاتی اش اختصاص داد. او می گوید: «زمان کمی برای انجام کار معمولم داشتم چون در ضمن مشغول تحقیق و نوشتن این کتاب بودم. اما مقالات مرور همتایی که در آن سال منتشر کردم دو برابر شد.»

یکی از بهترین روش ها برای تیز کردن تمرکزتان – و در نتیجه بالا بردن قدرت مغزی – زمان بندی کردن این نوع زمان غیرمنقطع برای تمرکز بر وظایف شناختی است که برای شما مهم است. نیوپورت می گوید: «صحبت از افزایش بهره وری برای کسانی که این کار را انجام می دهند امری عادی است.» تحقیق نشان می دهد که مدیتیشن می تواند راهی دیگر برای تقویت توانایی مغز برای تمرکز باشد.

همچنین مهم است که قبل از پرداختن به کاری دیگر، کار ذهنی قبلی را به اتمام برسانید. لِروی می گوید: «اگر ساعت ۱۱ قرار ملاقات داشته باشیم، بیشتر ما تا ۱۰:۵۹ کار می کنیم و بعد به سرعت برای ملاقات می رویم. این کار به مغز فرصت نمی دهد تا ببیند چه چیزی را انجام داده است یا چه چیز دیگری لازم است انجام شود و به این ترتیب کار خاتمه نمی یابد.» او می گوید که مغز برای اینکه به طور کارآمدی به کار بعدی برود به این خاتمه نیاز دارد.

او توصیه می کند زمانی را – حتی یک یا دو دقیقه – بین کارهای ذهنی در نظر بگیرید تا در مورد کاری که مغزتان لحظاتی پیش به پایان برده است فکر کنید. او می گوید: «جایی را که هستید و اینکه در زمان بازگشت به این کار می خواهید چه کار کنید یادداشت کنید.» در یکی از آزمایش هایش، افرادی که این پروتکل را دنبال کردند، در مقایسه با افرادی که زمانی را بین کارها برای جمع و جور کردن افکارشان اختصاص ندادند، عملکردشان در آزمون تصمیم گیری تا ۷۹% بهبود یافت.

توصیه ظاهرا ساده دیگر – اما چالش آفرین – وارد کردن ملالت بیشتر به زندگی تان است. نیوپورت می گوید: «وقتی داخل صف ایستاده اید گوشی تان را بیرون نیاورید، و اگر جایی تنها نشسته اید، به صفحه گوشی تان نگاه نکنید.» اگر می خواهیم بر روی هر چیزی بیش از چند دقیقه متمرکز بمانیم، بیشتر ما به این وقفه نیاز داریم. او می گوید: «مغز باید راحت باشد و نباید هر چند ثانیه محرک های جدید درخشانی را از وسیله ای دریافت کند.»

در حقیقت، اندکی وقفه دیجیتال تاثیر بسیار زیادی دارد. لروی می گوید: «به نظر من تمام وقت متصل بودن خیلی شبیه به قند است: برای ما مانوس شدن به آن و بیشتر خواستن آن ساده است. اگر مدت زمان زیادی است که چند کار را با هم انجام می دهید، یاد دادن حفظ توجه متمرکز به مغزتان، زمان بر خواهد بود.»


نویسنده: مارکام هید

مترجم: فریدون شیرمحمدلی

منبع: time؛ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷

اشتراک گذاری :

نظر شما