سلامت مغز و کاهش استرس با زندگی در نزدیکی طبیعت

23
0
اشتراک گذاری :
adult-1846780_640-770x470

فراشفا: تحقیق جدید نشان می‌دهد که زندگی در نزدیکی طبیعت می‌تواند اثر مثبتی بر مغز شهرنشینان و به‌ویژه بر آمیگدال، بخشی از مغز که برای پردازش استرس مهم است، داشته باشد. در این مطالعه که در موسسه توسعه انسانی ماکس پلانک در آلمان انجام شد، اثر بودن در نزدیکی طبیعت بر مغز شهرنشینان بررسی شد.

قبلاً مشخص شده است که این جمعیت نسبت به روستانشینان در معرض ریسک بالاتر ابتلا به بیماری‌های روان‌پزشکی مانند افسردگی، اختلالات اضطراب و اسکیزوفرنی قرار دارند و این را هم در نظر بگیریم که مقایسه‌هایی که قبلاً انجام شده است نشان می‌دهد آمیگدال – بخشی از مغز که در پردازش استرس و واکنش‌ها به خطر مهم است – شهرنشینان میزان فعالیت بیشتری دارد.

سروصدا، آلودگی و تعداد زیاد افراد در فضای کوچک شهر هم همگی عوامل مؤثر در ایجاد استرس مزمن هستند.

سیمون کوهن، نویسنده اصلی گفت:«تحقیقات درزمینهٔ انعطاف‌پذیری مغز این فرض را تائید می‌کند که محیط می‌تواند ساختار و کارکرد مغز را شکل دهد. مطالعات انجام شده بر روی افراد ساکن در خارج از شهرها قبلاً نشان داده است که زندگی در نزدیکی طبیعت برای سلامت روانی و تندرستی‌شان مفید بوده است؛ بنابراین، تصمیم گرفتیم شهرنشینان را مورد مطالعه قرار دهیم.»

برای انجام این مطالعه، کوهن و گروهش ۳۴۱ بزرگ‌سال ۶۱ تا ۸۲ ساله را بررسی کردند. از شرکت‌کنندگان خواستند آزمون‌های حافظه و استدلال را پر کنند و برای ارزیابی ساختار مناطق مغزی پردازنده استرس، به‌ویژه آمیگدال، اسکن‌های ام آر آی انجام دهند.

پس‌ازآن، داده‌های ام آر آی جهت بررسی نفوذ طبیعت نزدیک به خانه‌های افراد بر مناطق مغز با اطلاعات مکانی مکان‌های اقامت شرکت‌کنندگان ترکیب شد.

این گروه دریافت شهرنشینانی که نزدیک به جنگل می‌زیستند احتمال بیشتری داشتند که از ساختار آمیگدال سالم ازنظر فیزیولوژیکی برخوردار باشند که نشان می‌دهد در کنار آمدن با استرس بهتر عمل می‌کردند. این یافته‌ها حتی پس‌ازاینکه این گروه، دیگر عوامل مؤثر مانند تحصیلات و میزان درآمد را هم در نظر گرفتند، هنوز هم درست بودند.

بااین‌حال، آنان نتوانستند ارتباطی بین مناطق مغزی موردبررسی در این مطالعه و فضای سبز شهری، آب یا زمین بایر بیابند.

این گروه اظهار کردند که در حال حاضر امکان مشخص کردن این موضوع وجود ندارد که آیا زندگی نزدیک به جنگل اثرات مثبت بر آمیگدال دارد یا اینکه افراد دارای آمیگدال سالم‌تر احتمال بیشتری دارند که زندگی در منطقه شهری نزدیک به یک جنگل را انتخاب کنند. به‌هرحال، آن‌ها بر پایه دانش کنونی‌شان فکر می‌کنند که توضیح اول محتمل‌تر باشد.

برنامه‌ریزی شهری بهتر

با توجه به اینکه پیش‌بینی می‌شود ۷۰% جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ در شهرها سکونت داشته باشند، این گروه پیشنهاد کرده است که این نتایج می‌تواند برای برنامه‌ریزی شهری هم مهم باشد. باوجوداین، آن‌ها افزودند که لازم است این یافته‌ها با انجام مطالعات بیشتر در شهرهای دیگر تائید شود. این یافته‌ها را می‌توانید به‌صورت آنلاین در مجله Scientific Reports مطالعه کنید.



مترجم: فریدون شیرمحمدلی

منبع: star2؛ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۷

اشتراک گذاری :

نظر شما